Τα λουκέτα της αγάπης στις γέφυρες του κόσμου

Όταν η αγάπη… κλειδώνει πάνω στις γέφυρες

Ανακαλύψτε τις αληθινές ιστορίες πίσω από τα λουκέτα της αγάπης. Από τη ρομαντική Σερβία, όπου γεννήθηκε ο πρώτος θρύλος, μέχρι τη Ρώμη του Φεντερίκο Μότσια και τις διάσημες γέφυρες του Παρισιού, η παράδοση ταξιδεύει ανάμεσα σε μύθους και πραγματικά γεγονότα. Ένα ταξίδι γεμάτο συναίσθημα, ιστορία και συμβολισμούς.

Τα λουκέτα της αγάπης αποτελούν μια από τις πιο διαδεδομένες ρομαντικές συνήθειες των τελευταίων δεκαετιών. Σε κάθε ταξίδι συναντάμε γέφυρες: πάνω από μικρά ρυάκια ή μεγάλους ποταμούς, σιδερένιες, μαρμάρινες, πέτρινες ή ξύλινες.

Κάποιες από αυτές όμως ξεχωρίζουν. Τα κάγκελά τους είναι γεμάτα κλειδωμένα λουκέτα, χαραγμένα με τα ονόματα ζευγαριών και ημερομηνίες. Μια απλή πράξη με μια κοινή ευχή: ο έρωτας αυτός να κρατήσει για πάντα! Μικρές ιστορίες αγάπης πάνω σε μια γέφυρα που μένουν εκεί, ως μια αιώνια υπόσχεση!

Η ιστορία της Σερβίας – γέφυρα MOST LJUBAVI

Λένε ότι η  ιστορία των κλειδαριών αγάπης ανήκει στη διάσημη (και κάποτε φορτωμένη από λουκέτα) Γέφυρα Pont Des Arts, στο ρομαντικό Παρίσι. 

Κι όμως! Δεν ξεκίνησαν όλα από τη γέφυρα του Παρισιού….

Ένα ερωτικό ποίημα που γράφτηκε στα μέσα του 20ου αιώνα από την ποιήτρια του Σερβικής καταγωγής Desanka Maksimović με τίτλο «Molitva za ljubav» («Προσευχή για αγάπη») ήταν η απαρχή... 

Η ποιήτρια είχε εμπνευστεί το ποίημά της από μια παλιά ιστορία που συνέβη στη σερβική πόλη Vrnjačka Banja κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Στην ρομαντική μα πικρή ιστορία που αναφέρεται το ποίημα, ένα ζευγάρι Σέρβων που ονομάζονταν Nada και Relja χωρίστηκαν κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, Η Nada πέθανε από ραγισμένη καρδιά αφού ο Relja ερωτεύτηκε μια άλλη γυναίκα.

Στο άκουσμα της ιστορίας, γυναίκες στη Vrnjačka Banja άρχισαν να γράφουν τα ονόματά τους και των συντρόφων τους σε λουκέτα και να τα κολλούν στα κάγκελα της γέφυρας, εκεί όπου συναντιόντουσαν η Nada και ο Relja, ξεκινώντας έτσι μια παράδοση που θα διαρκέσει μέχρι σήμερα. Χάρη στο ποίημα, οι νεαροί ερωτευμένοι Σέρβοι τοποθετούν λουκέτα για να παγιδεύουν τους εραστές τους και έτσι να μην εγκαταλειφθούν ποτέ (κάτι σαν προληπτικό ξόρκι)..

Η γέφυρα πήρε σύντομα το όνομα Most ljubavi ή η Γέφυρα της Αγάπης. Ενώ ο υπόλοιπος κόσμος είχε τους δικούς του λόγους για τη χρήση κλειδαριών αγάπης, η Νότια Σερβία πίστευε στις δικές της δεισιδαιμονίες. Οι κλειδαριές που έχουν τοποθετηθεί στη Γέφυρα της Αγάπης δεν έχουν αφαιρεθεί ποτέ. Υπάρχουν πάνω από δεκαπέντε γέφυρες στην πόλη Vrnjačka Banja, αλλά κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι αυτή είναι η θρυλική γέφυρα που έδωσε την έμπνευση για τα λουκέτα των κλειδωμένων καρδιών, εκατομμυρίων ερωτευμένων σε όλο τον κόσμο!

Η ιστορία της Ρώμης – γέφυρα PONTE MILVIO

Η δημοσίευση του Best-Seller  και αργότερα της ταινίας “Ηο Voglia di te” (Σε θέλω) το 2006  του συγγραφέα Φεντερίκο Μότσια, το οποίο αναφερόταν σε  ένα νεαρό ζευγάρι που κλείδωσε ένα λουκέτο για επισφράγιση της αγάπης του, σε μια γέφυρα της Ρώμης (Ponte Milvio) έγινε η αφορμή να εξαπλωθεί  η συνήθεια των κλειδαριών αγάπης από τότε και στην υπόλοιπη Ευρώπη!

Η Μιλβία (ή Mουλβία) Γέφυρα (ιταλικά: Ponte Milvio‎) είναι γέφυρα επάνω από τον Τίβερη στα βόρεια της Ρώμης στην Ιταλία. Ήταν ο τόπος της ομώνυμης  περίφημης μάχης το 312 μ.Χ., η οποία οδήγησε στην μονοκρατορία του Κωνσταντίνου Α΄.

Τα ιταλικά λουκέτα αγάπης

Μετά την κυκλοφορία του δημοφιλούς βιβλίου και ταινίας «Ho voglia di te» τα ζευγάρια άρχισαν  να κολλούν ως ένδειξη αγάπης, λουκέτα σε έναν φανοστάτη στη γέφυρα. Αφού στερέωναν το λουκέτο, έριχναν  το κλειδί τους στον Τίβερη.

Μετά την μερική κατάρρευση του φανοστάτη το 2007 λόγω του βάρους των λουκέτων, χρησιμοποιήθηκαν όλα τα μέρη της γέφυρας, συμπεριλαμβανομένων των μπαλούστρων, των κιγκλιδωμάτων και των κάδων απορριμμάτων για το κρέμασμα των λουκέτων αγάπης.

Αποτελεί συνήθεια για πολλά ερωτευμένα ζευγάρια τουριστών και ντόπιων, να επισκέπτονται την συγκεκριμένη γέφυρα για να επισφραγίσουν την αγάπη τους , ακολουθώντας τον μύθο…. Κι ο  μύθος αναφέρει ότι το ζευγάρι πρέπει να γράψει τα ονόματά τους πάνω στο λουκέτο, να το κλειδώσουν πάνω στην γέφυρα και έπειτα για να μην «ανοίξει» ποτέ αυτή η αγάπη, θα πρέπει να πετάξουν το κλειδί στο ποτάμι, ώστε να χαθεί μέσα στα νερά του Τίβερη.

Αυτό συνεχίστηκε, ακόμη κι όταν το δημοτικό συμβούλιο της Ρώμης νομοθέτησε πρόστιμο 50 ευρώ σε όποιον συλλαμβάνονταν να κλειδώνει λουκέτα στη γέφυρα. Το 2012 οι αρχές της πόλης αφαίρεσαν όλες τις κλειδαριές από τη γέφυρα.

Η ιστορία του Παρισιού- γέφυρα PONT DES ARTS

Η γέφυρα Πον ντεζ Αρ (γαλλικά: Pont des Arts), σημαίνει Γέφυρα των Τεχνών, είναι πεζογέφυρα στο Παρίσι που διασχίζει τον ποταμό Σηκουάνα.

Κατασκευάστηκε μεταξύ 1802 και 1804, από τον Ναπολέοντα Βοναπάρτη, ως μια μεταλλική πεζογέφυρα εννέα αψίδων, η πρώτη μεταλλική στο Παρίσι,  στη θέση της σημερινής γέφυρας. Η γέφυρα έκλεισε το 1977 λόγω ελλείψεων ενώ  το 1979 υπέστη κατάρρευση σε ένα μέρος μετά το πέρασμα μιας πλοίου.

Η σημερινή γέφυρα ανακατασκευασμένη πια, εγκαινιάστηκε το 1984 και αποτελεί  ένα «στούντιο ανοιχτού χώρου» για ζωγράφους, καλλιτέχνες και φωτογράφους που προσελκύονται από τη μοναδική της θέα. Η UNESCO την έχει συμπεριλάβει  στα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς ενώ αποτελεί ιστορικό μνημείο της πόλης των Παρισίων από το 1975.

Τα γαλλικά λουκέτα αγάπης

Όταν επισκεφτείτε τη γέφυρα και το σημείο όπου βρίσκεται, καταλαβαίνετε για ποιόν λόγο τα ερωτευμένα ζευγάρια στο παρελθόν είχαν επιλέξει  να γιορτάζουν τον έρωτά τους στο Παρίσι, μία πόλη ανοιχτή και γενναιόδωρη και ειδικά σε αυτό το μέρος, τοποθετώντας τα λουκέτα της αγάπης τους στη γέφυρα. Είναι  πραγματικά ένα ρομαντικό σημείο: έχει το φέγγος του Πύργου του Άιφελ στο παρασκήνιο, το οποίο αντανακλάται στα νερά του Σηκουάνα και μια παράξενη αίσθηση αιώνιας αφοσίωσης  που διάχυτα πλανάται στην ατμόσφαιρα..

Από το 2008, τα στηθαία της γέφυρας κι από τις δυο πλευρές της γέμισαν από αναρίθμητα κλειδωμένα  λουκέτα που οι ερωτευμένοι επισκέπτες της, αφού χάρασσαν πρώτα τα ονόματά τους, έριχναν το κλειδί στο ποτάμι ως σύμβολο  αιώνιας αγάπης και αφοσίωσης.

Ήταν μια γοητευτική ιδέα όμως η πραγματικότητα αποδείχθηκε λιγότερο ρομαντική… Η παρουσία των τόνων λουκέτων τα οποία, σύμφωνα με ειδικούς, το βάρος τους έφτανε τους 45 τόνους, βάραιναν τη γέφυρα. Επειδή θα μπορούσαν να προκαλέσουν κατάρρευση της κατασκευής, αλλά και λόγω της εμφάνισής τους, θεωρήθηκαν ιδιαίτερα αντιαισθητικά.

Οι αρχές του Παρισιού, με αιτιολογία την «υποβάθμιση της πολιτιστικής κληρονομιάς και του κινδύνου για την ασφάλεια των επισκεπτών», αποφάσισαν να αφαιρέσουν τα λουκέτα. Έτσι, οι φράκτες αφαιρέθηκαν οριστικά και αντικαταστάθηκαν αρχικά από μια προσωρινή έκθεση έργων τέχνης και στη συνέχεια το φθινόπωρο του 2015 από γυάλινα παραπέτα.

Η εκστρατεία "Αγάπη χωρίς κλειδαριές"

Το δημοτικό συμβούλιο του Παρισιού από τότε ξεκίνησε μια εκστρατεία με τίτλο «Αγάπη χωρίς κλειδαριές». Το σύνθημα της εκστρατείας ήταν: «Οι γέφυρες μας δεν θα μπορέσουν να αντισταθούν σε τόση αγάπη. Απελευθερώστε τες δηλώνοντας την αγάπη σας με το #lovewithoutlocks ».

Καλούσαν τους ανθρώπους να φωτογραφηθούν στις γέφυρες πάνω από τον ποταμό Σηκουάνα και να δημοσιεύσουν τις φωτογραφίες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης με την ετικέτα #lovewithoutlocks και το σχόλιο: «Αυτή η επίδειξη αγάπης θα διαρκέσει για πάντα».

Όπως και να΄χει όμως, το Παρίσι παραμένει η πιο ερωτική πρωτεύουσα της Ευρώπης!

Τα παγκόσμια λουκέτα αγάπης

Γέφυρες της αγάπης υπάρχουν και σε άλλα μέρη του κόσμου εκτός από το Παρίσι και τη Ρώμη, όπως στην Πράγα, στο Αμβούργο, στην Κολωνία, στο Ρέικιαβικ, στη Λουμπλιάνα, στη γέφυρα του Μπρούκλιν στη Νέα Υόρκη.

Η τάση αυτή, ξεκίνησε στις αρχές του 2000 κυρίως σε χώρες της Ασίας όπως η Κίνα, η Ιαπωνία, η Ρωσία, η Νότια Κορέα και η Ταϊβάν αλλά και στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία.

Στη συνέχεια εξαπλώθηκε και σε άλλα μέρη του κόσμου, τόσο στην Ευρώπη όσο και στη Λατινική Αμερική.

Μπορεί σήμερα τα λουκέτα να αφαιρούνται από τις γέφυρες για λόγους αισθητικής ή ασφάλειας, η αγάπη όμως δεν παύει ποτέ να οδηγεί και να εμπνέει τους ερωτευμένους όπου κι αν βρίσκονται!

Πηγή: Wikipedia.org, A.Π.Ε.

Επιμέλεια:CDL TOUR team

Photo: Unsplash, pixabay